Begraafplaats Westerveld Driehuis

Twee gedichten waren op grote spandoeken afgedrukt en op de begraafplaats zo geplaatst dat langslopende bezoekers ze konden lezen, het betrof de gedichten De Wind van Nico en het gedicht Oogsten van Maya. De begraafplaats baadde in het licht van lampen die langs de wandelpaden waren geplaatst en van de lichtjes die bezoekers meedroegen. Op talloze plaatsen flakkerden houtvuurtjes en die zorgden voor een feeërieke en serene sfeer.
Tussen 18.30 en 20.00 liepen bezoekers langs het paviljoen waar de voordracht plaats vond. Velen reageerden positief op de uitnodiging van Maya om naar een troostgedicht te luisteren. Per keer las Nico twee gedichten voor, dat paste het best bij het ritme van de wandelaars. We ontvingen veel waardering voor de gedichten en soms ontstonden er ontroerende korte gesprekjes.

westerveld2DE WIND

Soms voert de wind,
op kleine witte wolken
beelden van jouw leven aan,
zo mild, zo heel,
ingehouden ademend
zie ik ze wegdrijven,
tot voorbij de horizon,
het is goed
af en toe de wind
een verhaal over
mijn dode lief,
te horen fluisteren.

Nico van den Raad

 

westerveld1OOGSTEN

elke herfst
valt de vrucht
met zijn naam
van de boom
verzinkt in natte aarde,
verborgen in koude grond
ontkiemt een nieuw evenwicht,

in haar rijpt de aanvaarding,

langzaam

Maya Plas